• کلیه محصولات انتشارات انقلاب اسلامی با 20درصد تخفیف محاسبه می شوند.
آخرین مطلب
محفل خردمندان؛ متن سخنان اساتید دانشگاه‌ها و بیانات رهبر معظّم انقلاب اسلامی انتشارات انقلاب اسلامی همزمان با هفته‌ی کتاب و کتابخوانی منتشر کرد

محفل خردمندان؛ متن سخنان اساتید دانشگاه‌ها و بیانات رهبر معظّم انقلاب اسلامی

انتشارات انقلاب اسلامی کتاب «محفل خردمندان» متن سخنان اساتید دانشگاه و بیانات رهبر معظّم انقلاب اسلامی در دیدار ماه رمضان 1397 را همزمان با هفته‌ی کتاب و کتابخوانی منتشر کرد.

اخبار
اخبار


    نسخه چاپي
    حدیث هفته
     

    راه برطرف شدن گرفتارى و فقر

    بیان حدیثی در باب:
    راه برطرف شدن گرفتارى و فقر

    عَن اَميرِ المُؤمِنينَ  (عليه‌السلام) عَن رَسولِ اللّهِ (صلي‌الله‌عليه‌و‌آله) اَنَّهُ قالَ: مَن تَظاهَرَت نِعَمُ اللّهِ عَلَيهِ فَليُکثِرِ الشُّکرَ وَ مَن اُلـهِمَ الشُّکرَ لَم يُحرَمِ المَزيدَ وَ مَن کَثُرَ هُمومُهُ فَليُکثِر مِنَ الاِستِغفارِ وَ مَن اَلَحَّ عَلَيهِ الفَقرُ فَليُکثِر مِن قَولِ لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِاللّهِ العَلِىِّ العَظيمِ.

    «اميرالمؤمنين (عليه‌السلام) از قول پيامبر اکرم (صلی‌الله‌عليه‌وآله) نقل ميکنند که فرمود: کسى که نعمتهاى پروردگار برايش متراکم و انبوه شود، بايد شکر خود را افزايش بدهد و هرکس شکر به دل او الهام شود، از افزايش نعت محروم نميشود. و هرکس گرفتارى و غم و غصّه‏اش زياد شد، زياد استغفار کند و هرکس مورد هجوم فقر قرار گيرد، بايد زياد "لا حول و لا قوّة الّا باللّه‏ العلىّ العظيم" بگويد.»

       مَن تَظاهَرَت نِعَمُ اللّهِ عَلَيهِ فَليُکثِرِ الشُّکر
    [اميرالمؤمنين (عليه‌السلام) از قول پيامبر (صلی‌الله‌عليه‌وآله) ميفرمايد:] کسى که نعمتهاى پروردگار براى او انبوه و متراکم شده است، شکر خود را بايد افزايش بدهد. بعضى وقتى به نعمت ميرسند ــ چه نعمت مال، چه نعمت جاه، چه نعمت اولاد و از اين قبيل ــ شکر را فراموش ميکنند؛ کأنّه رابطه‏‌ى افزايش نعمت با شکر رابطه‏‌ى معکوس است؛ اينهايى که بيشتر دارند، کأنّه کمتر شکر ميکنند؛ اين خلاف قاعده است؛ هر نعمتى بايستى وظيفه‏‌ى شکرگزارى را در انسان تقويت کند.

       وَ مَن اُلهِمَ الشُّکرَ لَم يُحرَمِ المَزيد
    کسى که خداى متعال شکر را به دل او بيندازد و الهام کند، از افزايش نعمت محروم نخواهد ماند؛ لَئِن شَکَرتُم لاَزيدَنَّکُم؛ آيه‏‌ى قرآن و صريحِ وعده‏‌ى الهى است؛ در اينکه ترديدى نيست.

       وَ مَن کَثُرَ هُمومُهُ فَليُکثِر مِنَ الاِستِغفار
    و هرکسى که هموم او ــ يعنى چيزهايى که دل او را به خود مشغول ميکند و موجب همّ او و اهتمام او ميشود ــ زياد شد، استغفار را زياد کند. خب، حالا يک‏وقت اين است که ما يک رابطه‏‌ى غيبى و طبيعى فرض ميکنيم بين استغفار و برطرف شدن هموم؛ ممکن است؛ نبايد اين چيزها را منکر شد. اينکه ما ميگوييم استغفار موجب ميشود که همّ‏وغمّ انسان برطرف بشود، اين ممکن است، هيچ بُعدى ندارد؛ اينها را استبعاد نبايد کرد. خيلى از روابط طبيعى و قوانين الهى در عالم طبيعت هست که ما آنها را کشف نکرده‏‌ايم؛ فرض بفرماييد: ذکر خدا و ياد خدا در کيفيّت بسته شدنِ مولکول‏هاى يخ. وقتى‏‌که آبْ يخ ميبندد، وقتى با ذکر الهى همراه باشد، با آيه‏‌ى قرآن همراه باشد، اين مولکول شکل صحيح و طبيعى خودش را ميگيرد. اينها ثابت شده؛ اينها چيزهايى است که علمى است، يعنى حرف ما نيست، در آزمايشگاه اينها اثبات شده؛ اين را چندى پيش براى ما از اينترنت آوردند، بعد معلوم شد در داخل کشور هم بعضى‏‌ها از همين جوانهاى اهل علم و دانش‏‌آموز و مانند اينها، خودشان هم تجربه کرده‏‌اند اين را؛ نوار عبدالباسط را ميگذارند، فرض بفرماييد که آب را [تبديل به] يخ ميکنند يا شربت را نبات ميکنند؛ مولکول‏هاى نبات با اين صدا شکل طبيعى و صحيح خودش را دارد که شکلش را هم براى ما عکس‏‌بردارى کردند يعنى تصوير کردند و آوردند؛ بعد همين حالت با به زبان آوردن يا حتّى نوشتن يک جمله‏‌ى بد بر روى آن شيشه يا آن ظرف وقتى‏‌که انجام ميگيرد، آن شکل نامنظّم ميشود؛ خب، يک رابطه‏‌ى طبيعى است ديگر. حالا به ما ميگويند که وقت وضو گرفتن مثلاً «اِنّا اَنزَلناه» بخوانيد، يا «اَللّهُمَّ بَيِّض وَجهى» بخوانيد و آدم با خودش فکر ميکند که حالا اين چيست! نه، اين تأثير دارد، تأثيرات طبيعى هم دارد؛ از اين قبيل ميلياردها رابطه در اين عالم طبيعت هست که اينها را ما کشف نکرده‏‌ايم؛ مثل يک آدمى که نميداند الکتريسيته و برق چيست، اينجا که مى‏‌آيد ميبيند که شما آن‏طرف يک دکمه‏‌اى را زديد، چراغ اينجا روشن شد، او خيال ميکند تصادفى است، يک چيز غيبى است؛ [درصورتى‏‌که] نه، يک سيمى دارد که او خبر ندارد؛ ما از اين خبر نداشتن‏ها الى ماشاءاللّه‏ در عالم طبيعت داريم که حالا هرچه علم ان‏شاءاللّه‏ پيش برود، اينها بيشتر آشکار خواهد شد. بنابراين هيچ مانعى ندارد که آدم بگويد که بين استغفار و بين برطرف شدن هموم، يک رابطه‏‌ى طبيعى هست لکن علاوه‏‌ى بر اين، يک چيز واضح‏ترى هم ميشود فرض کرد و آن اين است که آدم بگويد: وَ مآ اَصابَکُم مِن مُصيبَةٍ [فَبِما کَسَبَت اَيديکُم]؛ مگر غير از اين است؟ هموم انسان ناشى از آن چيزهايى است که ما خودمان به‏‌دست خودمان براى خودمان فراهم کرديم؛ سيّئات ما است؛ ذلِکَ بِما قَدَّمَت يَداکَ وَ اَنَّ اللّهَ لَيسَ بِظَلّامٍ لِلعَبيد. خب، بنابراين اگر چنانچه همّ‏وغمّ شما که ناشى از يک حادثه‏‌ى موجب همّ‏وغم است زياد شد، شما استغفار کنيد يعنى ريشه را بخشکانيد؛ گناه را از بين ببريد تا آن علّت از بين برود، همّ‏وغم هم از بين برود. اين هم ميتواند يک نوع رابطه‏‌ى ديگرى باشد.

       وَ مَن اَلَحَّ عَلَيهِ الفَقرُ فَليُکثِر مِن قَولِ «لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِاللّهِ العَلِىِّ العَظيم»
    و هرکس مورد هجوم فقر قرار گيرد، بايد زياد اين ذکر را بگويد: لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِاللّهِ العَلِىِّ العَظيم.

    علاقمندان می‌توانند برای تهیه‌ی کتاب «نسیم سحر» اینجا را کلیک کنند.

    نظرات بینندگان
    این خبر فاقد نظر می باشد
    نظر شما
    نام :
    ایمیل : 
    *نظرات :
    متن تصویر: